Kinderalimentatie

Na de echtscheiding zal ook bekeken moeten worden of er door één van de ouders kinderalimentatie moet worden betaald. In feite zijn beide ouders onderhoudsplichtig ten opzichte van hun kinderen. Dat wil zeggen dat beide ouders verplicht zijn om hun kinderen (financieel) te ondersteunen.

Na een echtscheiding zal in vrijwel alle gevallen één van de ouders voor het grootste deel de verzorging van de kinderen op zich nemen. De niet-verzorgende ouder zal in die situatie vaak een bepaald bedrag aan kinderalimentatie moeten betalen.

Om te bepalen of en hoeveel een ouder aan kinderalimentatie moet voldoen, zal de rechter een driestappenplan volgen:

  • de rechter stelt de financiële behoefte van het kind vast. (Hoeveel heeft het kind nodig?)
  • de rechter stelt de draagkracht van de ouders vast. (Hoeveel kunnen de ouders betalen?)
  • hoeveel moeten beide ouders – gelet op hun draagkracht – naar rato bijdragen aan de kosten van de kinderen. (Hoeveel moet elk van de ouders bijdragen?)
Contact opnemen
Kinderalimentatie advocaat

Stappenplan kinderalimentatie

Stap 1 – het bepalen van de behoefte van het kind

De eerste stap die de rechter neemt bij het vaststellen van de kinderalimentatie is het vaststellen van de financiële behoefte van het kind. Hiermee wordt bedoeld dat de rechter zal vaststellen wat het eigen aandeel van de ouders in de kosten van de kinderen is. In feite wordt gekeken welk deel van het inkomen van beide ouders besteed werd aan de kinderen.

De rechter bepaalt het zogenaamde eigen aandeel in de kosten van de kinderen aan de hand van tabellen die door het NIBUD zijn opgesteld. De rechter zal dan ook eerst onderzoek doen naar het netto gezinsinkomen van u en uw (ex-)partner tijdens het huwelijk. Daarna kan de rechter aan de hand van de tabellen van het NIBUD het eigen aandeel in de kosten van de kinderen bepalen.

Stap 2 – het bepalen van de draagkracht van de ouders

Op het moment dat de rechter het eigen aandeel in de kosten van de kinderen heeft vastgesteld, zal de rechter vervolgens gaan kijken wat de draagkracht van beide ouders is. Met andere woorden: in hoeverre zijn beide ouders ook daadwerkelijk in staat om de bij stap 1 vastgestelde bedragen te betalen?

Om de draagkracht te bepalen maakt de rechter gebruik van een landelijke richtlijn die bekend staat onder de benaming: de tremanormen. Het komt er kort gezegd op neer dat de rechter een opstelling maakt van het inkomen en de (noodzakelijke) uitgaven van beide ouders.

De rechter zal meestal een draagkrachtberekening maken aan de hand van het bruto inkomen.

Stap 3 – het bepalen van de bijdrage in de kosten van de kinderen van beide ouders

Op het moment dat de rechter de draagkracht van beide ouders heeft vastgesteld, zal de rechter bekijken welk bedrag partijen naar rato van hun draagkracht kunnen bijdragen aan het eigen aandeel in de kosten van de kinderen.

Dit wordt ook wel een draagkrachtvergelijking genoemd.

Duur van de kinderalimentatie

Kinderalimentatie moet in principe worden betaald totdat het kind de meerderjarige leeftijd bereikt. Het kan zijn dat het kind na zijn of haar 18e verjaardag niet in zijn of haar levensonderhoud kan voorzien, omdat het kind nog op school zit. In dat geval blijft de onderhoudsverplichting bestaan. Deze (verlengde) onderhoudsverplichting duurt voort tot 21 jaar.

Mocht het kind op dat moment nog niet zijn studie hebben afgerond, dan blijft de onderhoudsverplichting bestaan totdat de studie is afgerond en het kind in zijn of haar eigen levensonderhoud kan voorzien. Uiteraard kunnen ouders van hun kinderen eisen dat zij hun studie afronden en daarna ook een baan zoeken.

De alimentatiebijdrage wordt verhoogd met een jaarlijks vastgesteld wettelijk indexeringspercentage. Wanneer sprake is van een structurele wijziging van omstandigheden, kan de hoogte van de alimentatie worden aangepast. Het kan zo zijn dat een van de twee ouders meer of juist minder is gaan verdienen, dat de gezinssituatie verandert of dat er een wijziging is opgetreden in maandelijkse lasten.

Contact opnemen